BEGIN:VCALENDAR
VERSION:2.0
PRODID:-//Warszawska Opera Kameralna - ECPv5.16.1//NONSGML v1.0//EN
CALSCALE:GREGORIAN
METHOD:PUBLISH
X-WR-CALNAME:Warszawska Opera Kameralna
X-ORIGINAL-URL:https://operakameralna.pl
X-WR-CALDESC:Events for Warszawska Opera Kameralna
BEGIN:VTIMEZONE
TZID:Europe/Warsaw
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:+0100
TZOFFSETTO:+0200
TZNAME:CEST
DTSTART:20230326T010000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0100
TZNAME:CET
DTSTART:20231029T010000
END:STANDARD
END:VTIMEZONE
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Warsaw:20230506T190000
DTEND;TZID=Europe/Warsaw:20230506T201000
DTSTAMP:20260810T124056
CREATED:20230208T100548Z
LAST-MODIFIED:20230427T113720Z
UID:34479-1683399600-1683403800@operakameralna.pl
SUMMARY:"Carmina Burana" / Carl Orff
DESCRIPTION:KUP BILET\n \n  \nBasen Artystyczny Warszawskiej Opery Kameralnej\nCarl Orff\nCarmina Burana\nKantata sceniczna oparta na średniowiecznym zbiorze pieśni Carmina Burana (codex buranus)\nCzas trwania: 70 minut \n Joanna Radziszewska (sopran)\nJakub Pawlik (tenor) \nDawid Biwo (baryton)\nAleksandra Biskot (sopran) \nZespół Wokalny Warszawskiej Opery Kameralnej\nKierownik Zespołu Wokalnego – Krzysztof Kusiel-Moroz \nFortepian:\nMarta Kostrych\, Ramiro Sanjines \nPERKUSJA\nStanisław Skoczyński\nStanisław Halat\nAliaksandr Shkirando\nKrzysztof Niezgoda \nDyrygent:\nKrzysztof Kusiel-Moroz \n\nO Fortuno! akordy\, które wielu krytyków określa mianem nie tylko przytłaczających słuchacza\, ale wręcz miażdżących\, dźwięki otwierające „Carminę Buranę” Carla Orffa\, to już nie tylko wizytówka kompozytora\, ale wręcz ikona kultury i pop-kultury. \nZ jedne strony to przede wszystkim opowieść o miłości\, jak również tej od pierwszego wejrzenia\, czyli o natychmiastowym zauroczeniu niemieckiego kompozytora Orffa zbiorem średniowiecznych wierszy\, na który natrafił w antykwariacie w 1934 roku. Wierzyc się nie chce\, ale wśród źródeł pochodzenia tekstów to najpewniejsze prowadzi do goliardów – młodych i zubożałych duchownych\, którzy podróżowali po Europie pisząc nierzadko pijackie piosenki jak również romantyczne ballady\, satyryczne piosenki o Kościele jak również – co oczywiste – pieśni głęboko odwołujące się do wiary\, w tym exhortacje. Ich dorobek był obszerny choć w większości anonimowy\, same „Pieśni z Beuern” (Codex Buranus) zostały napisane łaciną jak również językiem wysokoniemieckim i starofrancuskim między 1220 a 1250 rokiem. \nZ 315 nazywanych wprost bluźnierczymi pieśni\, zawartych w Codex Buranus\, Orff wybrał tylko 24 (z repryzą)\, dzieląc je na pięć części\, dając nam coś\, co nazwał „kantatą sceniczną”. Obejmowały takie tematy\, jak radości i cierpienia miłości\, piękno przyrody wiosną i grzeszne przyjemności związane alkoholowym uniesieniem. \nGdy pierwszy raz wykonano dzieło\, we Frankfurcie 8 lipca 1937 r.\, Carl Orff nie był powszechnie znany. Dyrygent i wielki pedagog (otworzył w 1924 roku szkołę poświęconą nauczaniu tańca i muzyki\, w której zastosował Orff-Schulwerk\, autorską metodę nauczania muzyki opartą na intuicji\, grze i improwizacji) był pasjonatem renesansu (dokonał transkrypcji kilku dzieł Claudio Monteverdiego)\, co – jak sam wspominał miało wpływ na jego późniejsze kompozycje. „Carmina Burana” okazała się punktem zwrotnym w jego życiu i twórczości. Nie była to – co istotne\, i w czym upatruje się źródła sukcesu – transkrypcja średniowiecznych melodii\, ale oryginalna kreacja\, sygnalizująca narodziny nowego języka muzycznego i teatralnego u czterdziestokilkuletniego kompozytora. Co ciekawe\, sukces i świadomość kompozytora sprawiły\, że kilka dni po ogromnym sukcesie\, którym był premiera\, poprosił swojego wydawcę\, aby łaskawie zniszczył wszystko\, co mógł napisać wcześniej. \nCo ciekawe\, sam sukces „Carminy Burany” okazał się rodzajem – jak nazywają to biografowie kompozytora\, „obosieczny mieczem sukcesu”. Melomani zasłuchani w dzieło\, najczęściej nie wiedzą\, że jest ono częścią trylogii kantat „Trionfi – Trittico teatrale”. Pozostałe 2 kantaty to „Catulli Carmina” („Pieśni Catullusa”) i „Trionfo di Afrodite” („Triumf Afrodyty”). Te „triumfy” to nic innego jak apoteoza miłości\, w dużej mierze zaczerpnięta z wierszy rzymskiego poety Katullusa i greckiej poetki Safony. Co ważne\, nie są to opery\, ale kantaty sceniczne: zamiast jednej fabuły\, z początkiem i końcem\, są one zbudowane wokół serii muzycznych tableau\, bywa\, że bardzo krótkich\, w których starożytny lub średniowieczny język ma pierwszeństwo przed tradycyjnym rozwojem fabuły. \nSam Orff stwierdził\, iż: Jak zawsze\, mój styl muzyczny podążał za słowami. \nNiestety\, wspomniany miecz obosieczny dotyka samoistnie dzieła\, bowiem sława „O Fortuna!” kradnie popularność nie tylko całemu cyklowi ale i pozostałym częściom. \nDzięki temu arcydziełu\, Carl Orff odwrócił się od modernistycznych ruchów tworząc kanon\, tyle samo łatwy do zidentyfikowania\, jak i wysoce oryginalny. Bogate rytmy z dużym naciskiem na rozbudowaną sekcję perkusji\, harmonie\, elegijne teksty i czysta siła życiowa\, stworzyły ogromną muzyczną epopeję\, która zachwyca pomimo upływu czasu. Jest też jedną z najczęściej przerabianych i anektowanych kompozycji w kulturze masowej: od filmów\, programów telewizyjnych\, reklam po gry komputerowe. Dochodziło nawet do sporów sądowych\, bowiem popularność „Carminy Burany” sprawiała\, że wielu traktowało kompozycję jako temat tradycyjny\, wywodzący się z muzyki dawnej\, nie objęty prawami autorskimi. \nWarto wiedzieć\, że dzieło uplasowała się w 2020 roku na 144 miejscu w Hall of Fame Classic FM \n„Tematyka poruszana w Carminie pozostaje dość podstawowa: miłość\, pożądanie\, przyjemności picia i wzniosłe nastroje wywołane wiosną. Te prymitywne i uporczywie aktualne tematy są ładnie kamuflowane przez łacińskie i staroniemieckie teksty\, więc słuchacz może rzeczywiście udawać ignorancję\, słuchając tekstów praktycznie adresowanych do dorosłych (Veni Veni Venias! Chodź\, chodź\, chodź teraz!). Sama muzyka przeskakuje między potężną mocą a pojedynczym głosem\, z łatwością przeciwstawiając majestat i intymność.” \n„Podążam szeroką ścieżką\, jak droga młodości\, oddaję się występkowi nie zważając na cnotę\, bardziej pragnę przyjemności ciała niż zbawienia\, moja dusza jest martwa więc zajmę się ciałem”.                                                                                                      \n                                                                                                                                                          Carl Orff \nNależy tutaj zauważyć\, że Warszawska Opera Kameralna przedstawi wersję kameralną dzieła\, jedną z czterech najczęściej pojawiających się alternatywnie do wielkoorkiestrowo-chóralnego oryginału. Taka koncepcja daje możliwość „przejrzenia” kompozycji bez konieczności wyłuskiwania niuansów z gąszczu rozbudowanej partytury. Można odwołać się do słów Seijiego Ozawy\, który aby najlepiej zrozumieć dzieło\, które miał za chwilę poprowadzić z wielką orkiestrą\, skupiał się zarówno na partyturze jak i wyciągu fortepianowym. I z taką wersją – nieczęsto trafiającą na koncertowe afisze – będziemy mieć do czynienia\, co sprawia\, że czeka nas muzyczna uczta.
URL:https://operakameralna.pl/event/carmina-burana-carl-orff/
LOCATION:Basen Artystyczny\, ul. M. Konopnickiej 6\, Warszawa\, 00-491
CATEGORIES:Koncert,Stacjonarne
ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://operakameralna.pl/wp-content/uploads/2023/02/CARMINA-BURANA-DGTL_slider-1.png
END:VEVENT
END:VCALENDAR