BEGIN:VCALENDAR
VERSION:2.0
PRODID:-//Warszawska Opera Kameralna - ECPv5.16.1//NONSGML v1.0//EN
CALSCALE:GREGORIAN
METHOD:PUBLISH
X-WR-CALNAME:Warszawska Opera Kameralna
X-ORIGINAL-URL:https://operakameralna.pl
X-WR-CALDESC:Events for Warszawska Opera Kameralna
BEGIN:VTIMEZONE
TZID:Europe/Warsaw
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:+0100
TZOFFSETTO:+0200
TZNAME:CEST
DTSTART:20250330T010000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0100
TZNAME:CET
DTSTART:20251026T010000
END:STANDARD
END:VTIMEZONE
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Warsaw:20250517T190000
DTEND;TZID=Europe/Warsaw:20250517T214000
DTSTAMP:20260415T121455
CREATED:20250317T143031Z
LAST-MODIFIED:20250612T162238Z
UID:43580-1747508400-1747518000@operakameralna.pl
SUMMARY:Idomeneo\, re di Creta / Wolfgang Amadeusz Mozart
DESCRIPTION:KUP BILET\n\n  \n  \n34. Festiwal Mozartowski w Warszawie\n  \nTeatr Warszawskiej Opery Kameralnej\n  \nWolfgang Amadeusz Mozart\nIdomeneo\, re di Creta\, KV 366\nIdomeneusz\, król Krety\, KV 366\n\n  \nOpera seria w trzech aktach\, oryginalna wersja językowa \n  \nKompozytor | Wolfgang Amadeusz Mozart\nLibretto | Giambattista Varesco\nPremiera | 5 października 2018 r.\n  \n\nRealizatorzy\n\nKierownictwo muzyczne | Marcin Sompoliński\nInscenizacja i reżyseria | Michał Znaniecki\nScenografia | Luigi Scoglio\nKostiumy | Małgorzata Słoniowska\nChoreografia | Inga Pilchowska\nReżyseria światła | Dariusz Albrycht\nMultimedia | Karolina Jacewicz \n  \nObsada\nIdomeneo | Aleksander Kunach\nIdamante | Anna Tetruashvili\nIlia | Sylwia Olszyńska\nElektra | Natalia Rubiś\nArbace | Tomasz Grygo\nGran Sacerdote di Nettuno | Jakub Pawlik\nLa Voce | Łukasz Górczyński \n  \nTancerze\nKatarzyna Reisch\, Anna Reisch-Rogowska\,  Joanna Kierzkowska\, Mirosław Woźniak\,\nVolodymyr Ryga\, Sebastian Piotrowicz\, Mateusz Wróblewski\, Jan Kosianko \n  \nZespół Wokalny Warszawskiej Opery Kameralnej \nKierownik Zespołu Wokalnego  | Krzysztof Kusiel-Moroz \n  \nZespół Instrumentów Dawnych Warszawskiej Opery Kameralnej\nMusicae Antiquae Collegium Varsoviense (MACV) \n  \nDyrygent | Marcin Sompoliński\n  \n  \n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n        \n            \n                                                \n\n                                        \n                        R7R08628R7R08754R7R08765R7R08771R7R08651R7R08648R7R08796R7R08816R7R08661R7R08847R7R08856R7R08804R7R08910R7R08890R7R08924R7R08946R7R09071R7R08964R7R09160R7R09199R7R09017R7R09403R7R09165R7R09420R7R09407R7R09493R7R09517R7R09535R7R09619R7R09614R7R09550R7R09580R7R09680R7R09772S7R00179R7R09929S7R00122S7R00188S7R00195S7R00364S7R00383S7R00409S7R00291S7R00576S7R00592S7R00499S7R00606S7R00629S7R00667S7R00706S7R00695S7R00720S7R00862S7R00776S7R00765S7R00744S7R022532S7R01097S7R01056S7R00926S7R01277S7R012992S7R013222S7R01287S7R01161S7R015872S7R015782S7R015432S7R014592S7R015342S7R014792S7R013952S7R019162S7R018522S7R018992S7R018222S7R016492S7R018312S7R016002S7R019302S7R019092S7R016662S7R021302S7R019942S7R021392S7R020512S7R021002S7R020652                    \n\n                                    \n            \n        \n        \n\n  \n\n\n\n  \nIdomeneusz\, król Krety. Opera uwielbia odwołania do mitologii. Nie inaczej jest w Idomeneo lub\, jak kto woli\, Idomeneo\, re di Creta\, czyli Idomeneuszu\, królu Krety. Oto król\, tytułowa postać dzieła\, powraca z wojny trojańskiej na swoją rodzinną wyspę. Aby przebłagać bogów w chwili straszliwej burzy\, na otwartym morzu deklaruje\, że poświęci Posejdonowi pierwszego człowieka napotkanego na lądzie. Tym kimś okazuje się ukochany syn\, Idamantes. Król nie dotrzymując obietnicy\, ściąga na królestwo Krety potwora wysłanego przez mszczącego się Posejdona. Kiedy wychodzi na jaw niedotrzymana obietnica\, a Idamantes zgładza potwora\, Idomeneo wyjawia mu swoją tajemnicę. Aby ostatecznie udobruchać Posejdona\, Idamantes chce oddać w ofierze swoje życie. Na szczęście wyrocznia nakazuje jedynie zrzeczenie się tronu przez Idomeneusza i przekazanie władzy Idamantesowi. Ten zaślubia córkę Priama – Ilię i obejmuje rządy po ojcu. W tej operze – jak widać – jest wszystko: najeżona wyzwaniami i przepojona zazdrością miłość\, wojna\, rozterki władzy i tak typowa dla antyku interwencja pierwiastka boskiego – władzy bogów w istnienia ludzkie\, ich losy\, przeszłość i przyszłość. Premierę dzieła w monachijskim Cuvilliés-Theater poprowadził w 1781 roku (29 stycznia) 25-letni Wolfgang Amadeusz Mozart. Była to jego pierwsza tak dojrzała opera. Jednak z chwilą jej premiery nie zakończył pracy nad dziełem. Kolejne wystawienia wywołały bardzo głębokie zmiany\, np. wymianę głosów w partiach solowych\, przez powierzenie jednej z ról tenorowi\, w czasie koncertowego wykonania w wiedeńskim Palais Auersperg – 1786 (rolę Idamantesa kreował wcześniej kastrat). Niezwykle ciekawie wygląda to\, gdy obserwujemy oryginalną partyturę\, na której Mozart wprost kreślił zmiany i dokonywał kolejnych cięć. Niektóre z nich były efektem sugestii kapelana Varesco\, który sugerował je\, chcąc uczynić operę czytelniejszą od strony libretta. \nNiejedna opera epoki baroku pokazuje\, jak wojna dewastuje system wartości. Tematy zaczerpnięte z Homera zazwyczaj dotyczą rezultatów wojny trojańskiej\, a mniej jej bitew czy działań operacyjnych. Wielka wojna\, tak jak i wojny nowoczesnego świata dotykały naszej świadomości\, przestawiały priorytety\, pozbawiały nas człowieczeństwa\, a ich konsekwencje w psychice narodów do dziś są tematem dla socjologów i psychologów społecznych. W Idomeneo Mozart posługuje się metaforami takimi jak potwory morskie czy boskie fale nawałnic\, ale tak naprawdę opisuje spustoszenie i poczucie winy każdego uczestnika wojny. Bogowie\, którzy pomagają bohaterom lub wymierzają kary za ich niepokorność\, stają się symbolami ponadczasowymi\, przypominając\, że człowiek jest tylko ich igraszką. Wymiar abstrakcji jest dla dzisiejszego realizatora wielkim wyzwaniem. Stąd w naszej realizacji dwa plany: realistyczny\, w którym plaża staje się miejscem konfliktów politycznych między grupą jeńców\, imigrantów i Kreteńczyków oraz wymiar abstrakcyjny\, w którym wizualizacje zastępują metafory mitologiczne. Czy możliwy jest pokój: przebaczenie\, zapomnienie krzywd wojennych\, zbudowanie nowego dialogu? Pomimo chęci szlachetnego króla\, pomimo miłości między Trojanką Ilią i księciem Krety\, pomimo gestów pojednania podziały pozostają. Wojna zostawia ślad\, rysę\, bliznę. Nie będzie happy endu. Furie wojny w naszym spektaklu personifikuje Elektra\, która do końca próbuje zburzyć harmonię narzuconą przez króla Idomeneusza. Króla\, który bardziej niż politykiem stał się człowiekiem. Człowiekiem\, który wierzy w ideały i który przegrywa. \nMichał Znaniecki\, reżyser \n\n\n\n  \n29 stycznia roku 1781 w teatrze dworskim w Monachium miała miejsce prapremiera wyjątkowego dzieła Mozarta. Opera Idomeneo re di Creta\, choć nie jest dziś uważana za najważniejszą w jego dorobku\, wydaje się niezwykle ważnym elementem jego rozwoju jako kompozytora operowego. Utwór jest przykładem dzieła\, które łączy elementy opery seria z reformą gluckowską. Stąd też w samej budowie libretta spostrzegamy wiele powiązań z francuską tragedię en musique. Wielkie rozbudowane chóry\, marsze i sceny zbiorowe\, wykazują mocne powiązanie z Ifigenią w Aulidzie oraz Ifigenią na Taurydzie Glucka. Także zachowanie pewnych konwencji teatru barokowego jak sceny ofiarne\, wyrocznia\, burza morska\, pojawienie się potwora posiadają swoją bogatą historię zwłaszcza w operze francuskiej. Te wszystkie\, genetycznie barokowe elementy sztafażu operowego\, pozostają jednak tylko tłem dla wyjątkowej oprawy muzycznej. Mozart po raz pierwszy „wyrzucił” z siebie ogrom pomysłów muzycznych\, własnych bądź zbieranych od różnych kompozytorów\, ale filtrowanych przez genialny umysł. Idomeneo jest operą niezwykle dramatyczną\, pełną zwrotów akcji\, a jednocześnie dziełem\, w którym kompozytor po raz pierwszy charakteryzuje postacie. Pozbawieni wydumanej koturnowości widocznej jeszcze u Glucka\, bohaterowie mitów stają się dzięki sugestywnej i szczerej muzyce Mozarta żywymi ludźmi. Wszystkie arie i ansamble nakierował kompozytor na scharakteryzowanie poszczególnych dramatis personae. Dobry ojciec – Idomeneo\, lojalny syn – Idamantes\, kochająca narzeczona – Ilia\, szalona i demoniczna Elektra. Każda z postaci mówi własnym językiem muzycznym\, niewolnym od pewnych operowych konwencji epoki. Cała muzyka rozwijana jest jednak przez kompozytora w sposób całkowicie indywidualny\, świadczący o nieprzeciętnym talencie i genialnym umyśle muzycznym. Inscenizacja przygotowana dla Warszawskiej Opery Kameralnej przez Michała Znanieckiego eksploatuje wszystkie możliwości dzieła\, wskazując jego mityczny i barokowy jeszcze wymiar poprzez fantazyjne projekcje multimedialne\, oraz poprzez głębokie wniknięcie w emocjonalność kompozycji nadaje jej wymiar ludzki i uniwersalny. \n  \n \n  \n\n\n  \n \n  \nZanim niewinność zostanie nagrodzona\, a na ziemię zstąpi bogini weselnych godów\, serce widza nieraz się zatrwoży\, a scena zagubi w otchłani. To\, co zaprezentowali twórcy opery “Idomeneo\, re di Creta”\, przerosło oczekiwania wobec Warszawskiej Opery Kameralnej. Pokazano teatr z nieznanej dotąd strony. Nowoczesna scenografia dzięki użyciu mappingu w kameralnej przestrzeni WOK sprawiała wrażenie nierealnej\, filmowej\, wirtualnej. Koncentracja efektów na tak małej przestrzeni robi piorunujące wrażenie. Spektakl twórców światowej sławy to połączenie maestrii wykonania pełnego szacunku do muzycznej tradycji z supernowoczesną technologią sceniczną. \nSylwia Krasnodębska
URL:https://operakameralna.pl/event/idomeneo-re-di-creta-wolfgang-amadeusz-mozart-2/
LOCATION:Teatr Warszawskiej Opery Kameralnej\, al. Solidarności 76 b\, Warszawa\, 00-145
CATEGORIES:34. Festiwal Mozartowski w Warszawie,Opera
ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://operakameralna.pl/wp-content/uploads/2022/11/IDOMENEO-DGTL_slider-14.png
END:VEVENT
END:VCALENDAR