Zamek Królewski w Warszawie
Uroczysta Gala 65-lecia Warszawskiej Opery Kameralnej
Inauguracja sezonu 2026/2027 i XIII Festiwalu Oper Barokowych
Sopran | Serena Farnocchia
Tenor | Uwe Stickert
Skrzypce | Giuliano Carmingnola
Orkiestra Instrumentów Dawnych Warszawskiej Opery Kameralnej
Musicae Antiquae Collegium Varsoviense (MACV)
Giuliano Carmignola
Magazyn „Gramophone” określił Giuliana Carmignolę mianem „księcia wśród skrzypków barokowych”. Jego interpretacje wyróżniają się wielką pasją oraz introspektywnym podejściem, pełnym wyobraźni i artystycznej swobody. Urodził się w Treviso. Gry na skrzypcach uczył się najpierw pod kierunkiem ojca, a następnie kształcił się u Luigiego Ferra, Nathana Milsteina i Franca Gulliego w Accademia Chigiana w Sienie. Karierę solistyczną rozpoczął, występując pod batutą takich dyrygentów, jak Claudio Abbado, Eliahu Inbal, Peter Maag i Giuseppe Sinopoli. Następnie współpracował z wieloma znakomitymi dyrygentami i zespołami instrumentalnymi, wykonując muzykę zarówno na instrumentach historycznych, jak i z orkiestrami grającymi na instrumentach współczesnych w Europie i na całym świecie. Od tego czasu regularnie występował z takimi artystami, jak Michelangeli, Gatti, Marcon, Hogwood, Pinnock, Bolton, Norrington, Egarr, Antonini, Dantone, Brüggen i Koopman, a także z najważniejszymi europejskimi orkiestrami barokowymi i klasycznymi. Artysta koncentruje się na repertuarze barokowym i klasycznym. Jest jednym z najwybitniejszych interpretatorów muzyki Antonia Vivaldiego, któremu poświęcił wiele nagrań uznawanych dziś za wzorcowe. Większość spośród jego licznych płyt została zarejestrowana dla wytwórni Sony Classical i Deutsche Grammophon. Wiele z tych nagrań otrzymało prestiżowe nagrody i wyróżnienia. Najnowsze albumy artysty ukazały się nakładem wytwórni Arcana–Outhere Music, z którą realizuje kolejne projekty fonograficzne. Nagranie 6 Suites a violoncello Solo senza Basso Johanna Sebastiana Bacha w transkrypcji na skrzypce, wydane w 2021 roku przez Arcana–Outhere Music France, otrzymało wyróżnienie „Editor’s Choice” magazynu „Gramophone” w 2022 roku. We wrześniu 2023 roku ukazał się album The Three Seasons of Antonio Vivaldi – trzypłytowe wydawnictwo nagrane z zespołem Accademia dell’Annunciata dla wytwórni Arcana–Outhere Music. Album spotkał się z bardzo dobrym przyjęciem krytyków. Przez wiele lat, równolegle z działalnością koncertową, Giuliano Carmignola prowadził zajęcia w Accademia Musicale Chigiana w Sienie oraz w Hochschule w Lucernie. Jest członkiem Accademia Filarmonica di Bologna oraz Accademia Nazionale di Santa Cecilia.
Uwe Stickert
Niemiecki tenor. Naukę gry na fortepianie i śpiewu rozpoczął w wieku siedmiu lat w szkole muzycznej Schloss Belvedere w Weimarze. Studia wokalne ukończył z wyróżnieniem w Hochschule für Musik Franz Liszt w Weimarze, w klasie prof. M. Hoffa. Występował m.in. w Komische Oper Berlin, Aalto-Theater Essen, Nationaltheater Weimar oraz w Mannheim, wykonując role Jowisza w „Semele”, Arnolda w „Guillaume Tell”, Dorvila w „La scala di seta”, a także partie mozartowskie: Tytusa w „La clemenza di Tito”, Tamina w „Die Zauberflöte”, Ferranda w „Così fan tutte”, Don Ottavia w „Don Giovanni” i Belmonta w „Die Entführung aus dem Serail”. Międzynarodowe uznanie przyniosły mu kreacje w repertuarze francuskim, zwłaszcza Fausta w operze „Faust” Charles’a Gounoda w Bernie oraz Raoula w „Les Huguenots” Giacoma Meyerbeera w Nicei i Norymberdze. Za tę ostatnią rolę otrzymał nominację magazynu „Opernwelt” do tytułu „Best Singer” w 2015 roku. W 2020 roku zadebiutował jako Lohengrin w Erfurcie oraz jako Florestan w „Fideliu” w Cottbus. Występował także w produkcjach „Peter Grimes”, „Król Roger”, „Les Contes d’Hoffmann”, „Lulu” i „Die Liebe zu den drei Orangen”. Ostatnio wystąpił jako Tytus w „La clemenza di Tito” w Tiroler Landestheater w Innsbrucku, a w marcu 2026 roku wykonuje partię tenorową w „Das Lied von der Erde” Gustava Mahlera w Opéra Grand Avignon.
Serena Farnocchia
Urodzona w Lucce we Włoszech sopranistka kształciła się pod kierunkiem Gianpiera Mastromeiego i zdobyła liczne nagrody w międzynarodowych konkursach, w tym w Konkursie Luciano Pavarottiego w Filadelfii. Została przyjęta przez Riccarda Mutiego do Studia Operowego Teatro alla Scala w Mediolanie. W jej repertuarze znajdują się takie partie, jak: Manon Lescaut, Madama Butterfly, Mimì („Cyganeria”), Liù, Suor Angelica, Desdemona, Aida, Elżbieta („Don Carlo”), Leonora („Trubadur”), Amelia, Alicja, Luisa Miller, Maria Stuarda, Anna Bolena, Donna Anna, Hrabina, Fiordiligi, Vitellia, Micaëla, Mařenka, Madama Cortese, Elżbieta i Ermione. Występowała na najważniejszych scenach operowych świata, m.in. w Lyric Opera of Chicago, San Francisco Opera, Teatro alla Scala, Opera di Roma, Bayerische Staatsoper, Semperoper w Dreźnie, Opernhaus Zürich, Grand Théâtre de Genève, New National Theatre Tokyo, Suntory Hall i Sydney Opera House, a także na festiwalach w Glyndebourne i Santa Fe. Współpracowała z takimi dyrygentami, jak Riccardo Muti, Zubin Mehta, Fabio Luisi, Daniel Oren, Giuseppe Sinopoli, Gianandrea Noseda i Alberto Zedda. W 2024 roku wykonała partię Hazili w światowej premierze opery „Zarqa Al Yamama” Lee Bradshawa w King Fahad Cultural Centre w Rijadzie. Jej dyskografia obejmuje m.in. „La Cecchina”, „Simon Boccanegra” i „Don Carlos” Verdiego oraz „Stabat Mater”, „Ermione” i „Elisabetta, Regina d’Inghilterra” Gioacchina Rossiniego.