„Mozart z break dancem i Bastardą – dwie twarze ‘La finta semplice’” – Teatr dla Wszystkich (Wiesław Kowalski)
Recenzent podkreśla, że inscenizacja odkrywa w młodzieńczym dziele Mozarta dojrzałość i teatralny potencjał. Chwali nowoczesną choreografię Wiolety Fiuk, włączenie tańca ulicznego i oryginalną ścieżkę dźwiękową Trio Bastarda, która nadaje operze świeży kontekst.

„Opera nie taka naiwna” – Presto (Ewelina Czarnowska)
Autorka pisze, że spektakl nie był ani typową operą edukacyjną, ani klasyczną buffą, lecz współczesnym, odważnym teatrem. Szczególne uznanie zyskała strona wokalna oraz scenografia Aleksandry Redy, łącząca estetykę XVIII wieku z psychodelicznymi kolorami.

„Mozart na Warsaw Autumn” – Maestro (Joanna Tumiłowicz)
Recenzja zwraca uwagę na „jesienny”, nowoczesny klimat inscenizacji, pełen kontrastów i eksperymentów. Szczególnie wyróżniono odważne aranżacje Tomasza Pokrzywińskiego oraz udział tancerzy-breakdancerów, którzy wprowadzili element szaleństwa.

„La finta semplice w Basenie Artystycznym” – Segregator Aliny (Alina Ert-Eberdt)
Autorka podkreśla, że to przedstawienie idealnie wpisało się w profil WOK – łączący muzykę dawną z jazzem i programem Mozart Junior. Doceniła młodych śpiewaków i akrobatów, barwne kostiumy oraz żywą energię inscenizacji, która bawi dorosłych i inspiruje młodzież.

„Jak młody Mozart rozbujał klub jazzowy” – Orfeo (Tomasz Pasternak)
Recenzent podkreśla, że Bastarda Trio i zaproszeni muzycy przenieśli Mozarta do świata jazzu, bluesa i rockowych riffów, nie gubiąc przy tym ducha oryginału. Wysoko oceniono obsadę wokalną, choreografię oraz teatralną fantazję Jitki Stokalskiej. Spektakl określono jako „radość z grania i śpiewania – taką, jaką Mozart znał od dziecka”.