BEGIN:VCALENDAR
VERSION:2.0
PRODID:-//Warszawska Opera Kameralna - ECPv5.16.1//NONSGML v1.0//EN
CALSCALE:GREGORIAN
METHOD:PUBLISH
X-WR-CALNAME:Warszawska Opera Kameralna
X-ORIGINAL-URL:https://operakameralna.pl
X-WR-CALDESC:Events for Warszawska Opera Kameralna
BEGIN:VTIMEZONE
TZID:Europe/Warsaw
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:+0100
TZOFFSETTO:+0200
TZNAME:CEST
DTSTART:20250330T010000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0100
TZNAME:CET
DTSTART:20251026T010000
END:STANDARD
END:VTIMEZONE
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Warsaw:20250215T190000
DTEND;TZID=Europe/Warsaw:20250215T220000
DTSTAMP:20260415T130856
CREATED:20241111T003141Z
LAST-MODIFIED:20250110T091129Z
UID:42219-1739646000-1739656800@operakameralna.pl
SUMMARY:Le nozze di Figaro / Wolfgang Amadeusz Mozart
DESCRIPTION:KUP BILET\n\n\n  \nTeatr Warszawskiej Opery Kameralnej\n  \nWolfgang Amadeus Mozart\nLE NOZZE DI FIGARO\, K. 492\nWESELE FIGARA\, K. 492\n  \nOpera komiczna w czterech aktach we włoskiej wersji językowej \nRecytatywy w języku polskim w przekładzie Stanisława Barańczaka \n  \n\nKompozytor | Wolfgang Amadeus Mozart\nLibretto | Lorenzo Da Ponte\nPremiera | 27 kwietnia 2019 r. \n  \nKierownictwo muzyczne | Piotr Sułkowski\nInscenizacja i reżyseria | Grzegorz Chrapkiewicz\nScenografia | Wojciech Stefaniak\nKostiumy | Katarzyna Szczurowska\, Anna Skupień\nChoreografia | Jarosław Staniek\nReżyseria światła | Piotr Pawlik \n  \nObsada\nHrabia Almaviva | Hubert Zapiór\nHrabina Rozyna | Karina Skrzeszewska\nZuzanna | Maria Olender\nFigaro | Jan Żądło\nCherubin | Jan Jakub Monowid\nMarcelina | Elżbieta Wróblewska\nBasilio | Aleksander Kunach\nBartolo | Dariusz Machej\nAntonio | Maciej Miecznikowski\nBarbarina | Anna Górska\nDon Curzio | Jacek Ornafa \n  \n\nTancerze\nJarema Andrzejewski\, Patryk Rybarski\, Sebastian Piotrowicz\, Jakub Piotrowicz \n  \n\nKlawesyn | Dorota Stawarska \n\n\n\n\n\nOrkiestra Instrumentów Dawnych Warszawskiej Opery Kameralnej\nMusicae Antiquae Collegium Varsoviense (MACV) \n\nDyrygent | Adam Banaszak\n\n\n  \n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n        \n            \n                                                \n\n                                        \n                        S7R00613R7R09834S7R00224S7R00237S7R00042S7R00457S7R00480S7R00532S7R00061S7R00325R7R09930S7R00471R7R09989S7R00554S7R00360S7R00389S7R00275S7R00144S7R00582R7R09955S7R00004R7R09920S7R00193S7R00124S7R00913S7R00944S7R01299S7R01326S7R00978S7R01406S7R01108S7R00823S7R01029S7R01092S7R01005S7R00767S7R00741S7R01274S7R00901S7R01217S7R01179S7R00805S7R00774S7R00720S7R00732S7R00875S7R00712S7R00670S7R02065S7R02012S7R02179S7R02252S7R01531S7R01485S7R01552S7R01451S7R01437S7R01509S7R02125S7R01460S7R01604S7R01836S7R01685S7R02080S7R01995S7R01879S7R01728S7R01932S7R01904S7R01969S7R01752S7R01720S7R08758S7R02812S7R03277S7R08765S7R03518S7R02792S7R09173S7R03438S7R08911S7R03268S7R09101S7R09248S7R02337S7R09205S7R02600S7R03551S7R09200S7R03506S7R02722S7R03589S7R09288S7R02892S7R02661S7R09348S7R02946S7R02346S7R03059S7R02871S7R02969S7R02542S7R03053S7R03013S7R02489S7R02381S7R03101S7R03145S7R02518                    \n\n                                    \n            \n        \n         \n\n\n\n  \n \n  \n\n\n„Wesele Figara” zawsze uwodzi: wdziękiem arii\, lekkością wokalnych barw\, galerią niezwykłych postaci (zmysłowa Zuzanna\, podniebny Cherubin\, melancholijna Hrabina\, śmiały Figaro\, brutalny Hrabia)\, brawurowymi finałami\, które przyprawiają o zawrót głowy kaskadą zdarzeń i pomysłowych rozwiązań. Nie inaczej jest w porywającym lekkością przedstawieniu Grzegorza Chrapkiewicza\, doprawionym szczyptą wdzięku i humoru muzycznej interpretacji Piotra Sułkowskiego. Reżyser bawi się postaciami\, odsłania ich słabości\, punktuje pustkę i pożądliwość; ostre rysy łagodzi humorem i metaforą\, ożywiając akcję gestem i pantomimą. Muzyka Mozarta nadaje całości potoczystości i podkręca akcję dzieła. \nMuzyka bawi – może dlatego\, że Mozart pisał ją w pełni szczęścia\, wolny od ciągłych zabiegów o byt. „Przychodzi w Wiedniu nieomal «moda» na Mozarta – pisze biograf Stefan Jarociński – wszyscy otaczają go względami i uznaniem\, jakimi nie cieszył się chyba od czasów swego «cudownego dzieciństwa». Wszędzie go zapraszają na prywatne «reuniony» i na publiczne akademie. Bywa w najlepszych domach”. Jego pierwszą wiedeńską operą był singspiel Uprowadzenie z seraju (16 lipca 1782\, Burgtheater)\, kolejną Dyrektor teatru (7 lutego 1786\, Wielka Oranżeria Schönbrunn). Wreszcie 1 maja 1786 roku świat usłyszał i zobaczył po raz pierwszy Wesele Figara do libretta Lorenza da Ponte według komedii Beaumarchais’go. \nW wydanej zaraz po premierze włosko-niemieckiej edycji partytury da Ponte nazwał operę „un quasi nuovo genere di spettacolo”. Niewątpliwie\, bez Wesela Figara nie byłoby Don Giovanniego\, Così fan tutte\, a nawet Czarodziejskiego fletu. Mozart otwierał właśnie nowy\, zupełnie nieznany rozdział w historii teatru. „Skąd on tyle wiedział o teatrze?” – pytał wielki włoski reżyser Giorgio Strehler. I odpowiadał: bo był urodzonym człowiekiem teatru\, nie tylko kompozytorem\, który zajmował się teatrem. W jego muzyce zapisane są ruchy\, pauzy\, postawy zewnętrzne i wewnętrzne\, barwa sytuacji\, dramaturgiczne punkty zwrotne. Jeszcze Strehler: „Krańcowa trudność polega na przeniesieniu na scenę tych interpretacyjnych wskazówek w sposób jasny i znaczący”. Grzegorz Chrapkiewicz poradził sobie z bez zarzutu. \nRecenzenci nie szczędzili popremierowych pochwał. „Sytuacje na scenie zmieniają się szybko. Gagi są zabawne. Wśród rekwizytów pojawia się wszechobecna teraz na ulicach Warszawy hulajnoga. Reżyser\, wykorzystując bardzo bliską w tym teatrze odległość sceny od widowni\, «kazał» śpiewakom grać mimiką. Gra spojrzeniami i grymasami twarzy ma w tej inscenizacji znaczenie\, ponieważ recytatywy są wykonywane po polsku w dowcipnym\, miejscami rubasznym przekładzie Stanisława Barańczaka. Polskie napisy podczas arii śpiewanych po włosku też „lecą” w tłumaczeniu Barańczaka. […] Nie mam nic przeciwko łamaniu konwencji pod warunkiem\, że robi się to na poziomie. A tak właśnie stało się w tym wypadku” (Alina Ert-Eberdt). „Z orkiestrowej fosy wprost emanowała energia\, ba – euforia instrumentalistów zespołu Musicae Antiquae Collegium Varsoviense\, grających pod batutą Piotra Sułkowskiego. Euforia płynąca z tej genialnej partytury udzielała się solistom i widzom\, a wzmagał ją farsowy styl przedstawienia” (Małgorzata Komorowska). \n„Voi che sapete\, che cosa è amor” („Wy\, którzy wiecie\, co to miłość”) – śpiewa w jednej scenie Cherubin. My\, po zobaczeniu tego Wesela Figara\, wiemy doskonale\, czym jest dobra i przyjemna opera. \n 
URL:https://operakameralna.pl/event/le-nozze-di-figaro-wolfgang-amadeusz-mozart-2/
LOCATION:Teatr Warszawskiej Opery Kameralnej\, al. Solidarności 76 b\, Warszawa\, 00-145
CATEGORIES:Opera,Stacjonarne
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://operakameralna.pl/wp-content/uploads/2024/11/wesele_figara__SLIDER_2048x1304-1-1-scaled.jpg
END:VEVENT
END:VCALENDAR