BEGIN:VCALENDAR
VERSION:2.0
PRODID:-//Warszawska Opera Kameralna - ECPv5.16.1//NONSGML v1.0//EN
CALSCALE:GREGORIAN
METHOD:PUBLISH
X-WR-CALNAME:Warszawska Opera Kameralna
X-ORIGINAL-URL:https://operakameralna.pl
X-WR-CALDESC:Events for Warszawska Opera Kameralna
BEGIN:VTIMEZONE
TZID:Europe/Warsaw
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:+0100
TZOFFSETTO:+0200
TZNAME:CEST
DTSTART:20210328T010000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0100
TZNAME:CET
DTSTART:20211031T010000
END:STANDARD
END:VTIMEZONE
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Warsaw:20210522T190000
DTEND;TZID=Europe/Warsaw:20210522T200000
DTSTAMP:20260719T015805
CREATED:20210322T175826Z
LAST-MODIFIED:20210517T105019Z
UID:19664-1621710000-1621713600@operakameralna.pl
SUMMARY:Klasyka a romantycy. Trio Strahl/Kulka/Ritter
DESCRIPTION:KUP BILET\n \n\nKUP STREAMING ONLINE\n \n\n30. Festiwal Mozartowski w Warszawie\nZamek Królewski w Warszawie\nKlasyka a romantycy: Trio Strahl / Kulka / Ritter\nKonstanty Andrzej Kulka – skrzypce\nTomasz Strahl – wiolonczela\nTomasz Ritter  – fortepian\n\nProgram:\nTrio fortepianowe G-dur KV 564\n \nWolfgang Amadeus Mozart\nI. Allegro\nII. Andante\nIII. Allegretto\nFelix Mendelssohn-Bartholdy\nTrio fortepianowe d-moll op. 49 \nI. Molto allegro ed agitato\nII. Andante con moto tranquillo\nIII. Scherzo: Leggiero e vivace\nIV. Finale: Allegro assai appassionato\nFryderyk Chopin\nTrio fortepianowe g-moll op. 8 \nI. Allegro con fuoco\nII. Scherzo: Vivo\nIII. Adagio sostenuto\nIV. Finale: Allegretto\n\nNie tylko Wolfgang Amadeusz Mozart\, w pierwszej osobie\, ale również Salzburski Mistrz jako źródło inspiracji\, artysta\, którego cenili inni wielcy kompozytorzy\, czy wreszcie Mozart jako punkt odniesienia. O bohaterze festiwalu napisano chyba już wszystko\, a na pewno prawie wszystko\, zarówno w ocenie jego dzieła jak i wpływu na innych kompozytorów. Znamiennym jest\, że choć wpisany w wielka trójkę Klasyków Wiedeńskich\, niejednokrotnie w jego dziele doszukuje się czegoś\, co możemy określić mianem forpoczty Romantyzmu. I co tu ukrywać\, wsłuchując się w frazy „Don Giovanniego”\, „Idomeneo” czy II części 23 Koncertu fortepianowego\, nie sposób przejść nad tym twierdzeniem obojętnie. \nNo bo czy to przez przypadek\, że po premierze tria fortepianowego nr d-moll op. 49 Felixa Mendelssohna Bartholdy\, ukończonego we wrześniu 1839 r (publikacja rok później) i opublikowanego w następnym roku\, a okrzykniętego jednym z najpiękniejszych owoców jego kameralistyki (obok Oktetu op. 20)\, twórcę sam Schumann powiedział\, że Mendelssohn to „Mozart XIX wieku\, najzdolniejszy muzyk\, który najwyraźniej rozumie sprzeczności epoki i jako pierwszy je pogodził”. Jak widać\, siła Maestro Wolfganga Amadeusza oddziaływała na wielu potomnych. \nNie inaczej było z Fryderykiem Chopinem\, który wprost zażyczył sobie\, aby na mszy żałobnej po jego śmierci zabrzmiało mozartowskie Requiem\, zaś jednym z najpiękniejszych „zapożyczeń” czy raczej twórczych przetworzeń są ikoniczne wariacje fortepianowe z towarzyszeniem orkiestry na temat „Lá ci darem la mano”\, jednego z najśpiewniejszych fragmentów „Don Giovanniego”. \nI to tria fortepianowe wspomnianej dwójki wraz Triem G-dur (KV 564) Wolfganga Amadeusza Mozarta złożą się na program koncertu\, w którym jak w lustrze przejrzą się dzieła Mistrza i jego sukcesorów. Warto cytując Ernsta Herttricha\, zauważyć\, że: W wiedeńskim okresie klasycznym trio fortepianowe było niezwykle modnym tworem. Tak forma kameralistyki spotkała się z licznymi opracowaniami teoretycznymi\, a wielu kompozytorów odchodziło od angażowania instrumentów dętych na rzecz połączenia fortepianu\, skrzypiec i wiolonczeli. Taka forma była tak popularna\, że wielu członków ówczesnej arystokracji czy przedstawicieli klasy średniej\, potrafiąc grać na instrumentach\, chętnie muzykowała w takiej formule\, osiągając bardzo zadawalające efekty. \nKrytyk podkreślił\, że sam fortepian zyskiwał popularność wśród płci pięknej\, które z racji na surowe reguły\, nie dostępowały gry na skrzypcach czy – tym bardziej – wiolonczeli. \nMozart swoje trio G-durowe przesłał do przyjaciela Stephen Storace’a\, który po przeprowadzce do Londynu w 1788 roku\, poślubił córkę mistrza miedziorytów i założył wydawnictwo muzyczne. Utwór został  wydany niemal jednocześnie przez wydawnictwo Artaria w Wiedniu\, choć w świetle sprzecznych ustaleń\, nie można tego rozstrzygnąć ostatecznie\, szczególny charakter przekazu źródłowego (fragment autografu zawierający tylko partię fortepianu i częściowy autograf w formacie przez który została napisana partia fortepianu) wskazuje\, że pierwowzorem mogła być sonata skrzypcowa z czasem rozbudowana właśnie do formy tria. Dowodem trudnym do przecenienia jest sama forma tria G-dur\, znacznie lżejsza i prostsza od dzieł poprzednich w takiej formule wykonawczej. \nTroi KV 564 ma też istotny wątek polski. Otóż oryginał znajduje się w Bibliotece Jagiellońskiej w Krakowie\, podobnie jak rękopisy KV 254\, 502\, 542.
URL:https://operakameralna.pl/event/trio-strahl-kulka-ritter/
LOCATION:Zamek Królewski w Warszawie\, Pl. Zamkowy 4\, Warszawa\, 00-277
CATEGORIES:30FM,Koncert,Stacjonarne
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://operakameralna.pl/wp-content/uploads/2021/03/Jetline-1280x720-don-trio-PL.jpg
END:VEVENT
END:VCALENDAR