BEGIN:VCALENDAR
VERSION:2.0
PRODID:-//Warszawska Opera Kameralna - ECPv5.16.1//NONSGML v1.0//EN
CALSCALE:GREGORIAN
METHOD:PUBLISH
X-WR-CALNAME:Warszawska Opera Kameralna
X-ORIGINAL-URL:https://operakameralna.pl
X-WR-CALDESC:Events for Warszawska Opera Kameralna
BEGIN:VTIMEZONE
TZID:Europe/Warsaw
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:+0100
TZOFFSETTO:+0200
TZNAME:CEST
DTSTART:20240331T010000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0100
TZNAME:CET
DTSTART:20241027T010000
END:STANDARD
END:VTIMEZONE
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Warsaw:20240326T190000
DTEND;TZID=Europe/Warsaw:20240326T203000
DTSTAMP:20260905T165017
CREATED:20240105T121701Z
LAST-MODIFIED:20240320T101522Z
UID:38625-1711479600-1711485000@operakameralna.pl
SUMMARY:Trzy ostatnie symfonie Mozarta
DESCRIPTION:KUP BILET\n \n\nStudio Koncertowe Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego\nTrzy ostatnie symfonie Mozarta\n39. Symfonia Es-dur (KV 543)\n40. Symfonia g-moll (KV 550)\n*** przerwa ***\n41. Symfonia C-dur (KV 551) \nWykonawcy: \nOrkiestra Instrumentów Dawnych Warszawskiej Opery Kameralnej\nMusicae Antiquae Collegium Varsoviense \nDyrygent:\nAdam Banaszak \n\nSymfonie Mozart pisał przez całe życie: pierwszą w wieku zaledwie 8 lat\, ostatnią  trzy lata przed śmiercią. Ciekawe\, że swoje trzy ostatnie\, wielkie symfonie Mozart napisał w niespełna trzy miesiące: pomiędzy czerwcem a sierpniem 1788 roku. \nSymfonia Es-dur (KV 543) nr 39 jest czystym szczęściem. Jak pisze polski biograf Mozarta\, Stefan Jarociński: Wszystko tu toczy się z niesłychaną siłą inwencji: po romantycznie uroczystym Adagio rozwija się od razu płynące śpiewnie Allegro; po nim przychodzi poetyckie Andante\, zakończone dwoma ostrymi akordami całej orkiestry; z kolei słynny\, pełen gracji Menuet stwarza swym wyrazistym rytmem kontrast z pojawiającym się tuż po nim trio\, gdzie klarnet prostą i czułą kantyleną wyczarowuje całą słodycz duszy Mozarta; wreszcie wartkie Allegro […] zamyka symfonię akcentami wiary\, która nie zna przeszkód. \nSymfonia g-moll (KV 550) nr 40 oddaje cały dramatyzm i rozdarcie złożonej osobowości Mozarta. Ma cztery części (Molto allegro – Allegro\, Andante\, Menuetto – Trio\, Allegro assai)\, a jej główny motyw pojawia się również w Koncercie fortepianowym C-dur (KV 467) nr 21. \nAlfred Einstein twierdził\, że Mozart swymi ostatnimi symfoniami nigdy nie dyrygował\, a nawet ich nie słyszał. Z zachowanych druków programowych wiemy jednak\, że za życia Mozarta utwór był wykonywany w Dreźnie\, w Lipsku i we Frankfurcie\, a 17 kwietnia 1791 roku w Wiedniu Symfonią g-moll dyrygował sam Antonio Salieri. Stefan Jarociński każe nam jeszcze spojrzeć na tą symfonię jak na część środkową wielkiego symfonicznego fresku – tę\, która tworząc zazwyczaj kontrast z dwiema skrajnymi\, pozwala spodziewać się\, że przyjdzie po niej trzecia\, która rozwiąże wszystkie sprawy i wszystkie niedomówienia. \nWreszcie: Symfonia C-dur (KV 551) nr 41 – jedno z najdoskonalszych dzieł Mozarta\, nazwana Jowiszową przez niemieckiego impresaria Johanna Petera Salomona. Ma cztery części: Allegro vivace\, Andante cantabile (częściowo stylizowana na sarabandę)\, Allegretto i Allegro molto (finał o fakturze polifonicznej\, szczególny w historii symfoniki). Przydomek Jowiszowa został nadany od imienia rzymskiego boga nieba\, burzy i deszczu\, ze względu na jej zdecydowany i triumfalny wręcz charakter słyszalny już od pierwszych taktów. Mówi się\, że to apoteoza witalności\, a jednocześnie summa elementów z przeszłości\, powiązanie ich z teraźniejszością i spojrzenie w przyszłość. To arcydzieło\, którego zwieńczeniem jest pięciotematowa\, genialna fuga w codzie.
URL:https://operakameralna.pl/event/trzy-ostatnie-symfonie-mozarta/
LOCATION:Studio Koncertowe Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego\, Z. Modzelewskiego 59\, Warszawa
CATEGORIES:Koncert,Stacjonarne
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://operakameralna.pl/wp-content/uploads/2024/01/grafika_pozioma.jpg
END:VEVENT
END:VCALENDAR