maestro.pl – 18.06.2025

 

Płyta firmowana przez DUX i Warszawską Operę Kameralną z utworami  klasycznej muzyki hiszpańskiej jest w całości dziełem znakomitego wirtuoza gitary klasycznej Krzysztofa Meisingera. Artysta nie tylko występuje tutaj w partii solowego wykonawcy, ale także jest autorem aranżacji znanych kompozycji na gitarę z towarzyszeniem orkiestry. W tym wypadku w nagraniu biorą udział muzycy z orkiestry instrumentów dawnych Warszawskiej Opery Kameralnej MACV,  zespołu znanego z perfekcji a także specyficznego, miękkiego brzmienia. Dodatkowo do udziału zaproszono multiperkusistkę Patrycję Betley, która podkreśla charakterystyczne dla utworów z Półwyspu Apenińskiego taneczne rytmy, co słychać najlepiej, kiedy np. muzyce towarzyszą kastaniety.

 

 

Program płyty uwzględnia najbardziej znane utwory o hiszpańskim kolorycie  takich twórców jak Manuel de Falla, Francisco Tarrega, Maurycy Ravel,  Luigi Boccherini, Isaac Albeniz, Vincente Amigo, a także kilka tradycyjnych, popularnych  melodii hiszpańskich. Całość nagranego repertuaru emanuje nastrojem pewnej zadumy, co podkreślają głównie nostalgicznie brzmiące smyczki, które łagodzą nieco szarpane dźwięki gitary. Wiąże się to z tytułem płyty Spanish Night (Hiszpańska Noc) i wpływa  na spokojną monotonię narracji muzycznej. Wydaje się, że nagranie to mogłoby być np. tłem do niezbyt napiętego słuchania podczas wieczornego odpoczynku  w hotelu lub np. dyskretnej ilustracji muzycznej sączącej się w przestrzeni  egzotycznej restauracji. Orkiestra towarzysząca takiemu  kameralnemu instrumentowi jak gitara nie może przy tym rozwinąć pełnego brzmienia, a w przypadku nagrania dźwięk instrumentu solowego musi być sztucznie wzmocniony. Nie we wszystkich utworach daje to zadowalające rezultaty. Próba zrównoważenia głosu wydobywanego z gitary przynosi niekiedy dziwne dźwiękowe „podtopienia”. Technika zmaga się wtedy z walorami estetycznymi.

                                                                             Joanna Tumiłowicz